Kinderkamp AvontuuR
Kinderkamp AvontuuR - Home Kinderkamp AvontuuR - Activiteiten Kinderkamp AvontuuR - Leiding Kinderkamp AvontuuR - Locatie Kinderkamp AvontuuR - Prijzen Kinderkamp AvontuuR - Inschrijven Kinderkamp AvontuuR - Contact

Kinderkamp blog


(verschijnen er in de loop van de week geen nieuwe foto's? Het kan helpen om je tijdelijke internetbestanden te verwijderen en de pagina te verversen! Klik hier voor een uitleg)

Op deze site zul je tijdens de week kunnen lezen wat we allemaal uitspoken. In de spaarzame momentjes vrije tijd kruipt de leiding achter een PC om live verslag te doen van de activiteiten. Hoor je dus even niets, vrees niet, dan zijn we waarschijnlijk iets leuks aan het doen :)

Dag 1:
Jawel, het is weer begonnen. Sterker nog, op het moment van schrijven is de dag al voorbij. Om kwart voor 4 arriveerden de eerste ouders met de enthousiaste kinderen. Vele van hen waren al een jaar eerder geweest maar een groot deel was ook voor het eerst. De 1 verrast omdat het allemaal veel luxer was dan de tent waar ze in sliepen tijdens het surivalkamp van school of de scouting. De ander verbaasd omdat het helemaal niet leek op het 5 sterren Hilton waar ze normaliter sliepen. Maar al snel waren ze tot de conclusie gekomen dat het gebouw zeker wel de nodige luxe bood
die een kind verlangd. De computers stonden klaar met de noodzakelijke spellen geinstalleerd. En 3 wii's + een xbox 360 kinect was op game gebied zeer welkom. Ook de buitenactiviteiten lagen klaar. Voetbal, basketbal, frisbee, trampoline en ga zo maar door. Om 5 uur precies waren we verzameld en hadden de ouders/voogden/oma's/tantes/ooms/opa's afscheid genomen. Het kamp was begonnen.

Onrustig in een cirkel zittend vertelden zowel de kinderen als de leiding hun naam als hun hobby's en de nodige informatie. Aanvullend met de nodige kampregels. Regels zoals geen alcohol, drugs, weglopen, niet pesten, niet vechten (stoeien mag dan weer wel....). Maar ook de kleine dingen zoals geen pet/muts op aan tafel, altijd schoenen aan, enzovoorts, enzovoorts. Nadat deze zeer belangrijke informatie was ingezonken was het alweer etenstijd. Heerlijke andijviestamppot met een worst. En een chocolade/vanille toetje ter afsluiting. Terwijl de kinderen rustig op de computer verder speelden bereidden Nik, Vincent en Gijs rustig onder het genot van een bakje koffie de volgende spelen voor.

De traditionele schoolsporten. Belangrijk voor de noodzakelijke beweging, maar al te zeker voor de groepsbinding. Trefbal, voetbal, basketbal, Kat en muis, Anne Maria KoekKoek en de bekende klassieker: "Schipper mag ik overvaren". Over het algemeen vielen de spellen goed in de smaak, maar wonderbaarlijk genoeg is het overgrote gedeelte van het kamp verzot op voetbal. 2/3 van de dames wil voetballen en ongeveer datzelfde gedeelte bij de jongens. Dat komt goed uit want de sportfanaten Nik en Vincent houden ook van voetballen. Ik daarentegen houd vooral van voetbal kijken. Naar de vele buitenspelen kon de groep zich gaan voorbereiden op de dropping. Zaklamp, snoep en drinken, warme kleding en flink stevige wandelschoenen.

Om half elf stapten we allen in een auto en werden we 20 kilometer van het kampgebouw weggereden. De enige manier om nog een beetje op tijd thuis te komen was via een korte route. Dwars door het grote donkere bos... Ik had dat vroeger een beetje beangstigend gevonden, maar voor deze groep was er niets aan. Onder het motto: "wij lopen iedere dag door een donker bos" stapten ze naar binnen en gingen ze voorwaarts. De kids bepaalden de richting via democratische stemming en wij als leiding volgden hen. Tot het inmiddels 1 uur 's nachts was en we al een goede 2 uur aan het wandelen waren: toen hadden wij het als leiding ook wel gezien. De democratische stemming werd beinvloed met hints en na nog een aantal kilometers wisten we veilig het kampgebouw te bereiken.

Een bed was nog nooit zo welkom geweest. Vond de leiding...........

Dag 2:
"Nog nooit was een ochtend zo vroeg" dachten de kids toen we de vrolijke muziek van de Vengaboys aanzetten. Vol volume over de boxen. De mannen kregen de muziek ter gehoren en draaiden zich nog om hun andere zij en probeerden verder te slapen. De dames werden daarentegen een stuk sneller wakker. Een half uurtje later zaten we met z'n allen aan het ontbijt. Het is inmiddels half 9. Slaperige oogjes staren een beetje duf voor zich uit. Een momentje stilte voordat we gaan eten is nu ook niet moeilijk. Zodra het eten op tafel verschijnt, begint het gekwebbel. Toch werd het eten in relatieve rust genuttgd. Na het ontbijt kreeg men de tijd om bij te komen van de korte nacht. Lekker een computer spelletje spelen of buiten tafeltennissen. Dat gaf ons (de leiding) de tijd om een estafette parcour uit te zetten (zie foto's). Team Vincent en Team Nik werd gecreeerd. 10 tegen 10. De 1 was sneller dan de ander maar wanneer we bij de laatste 2 deelnemers waren. Werd het een echte nek aan nek race. De race werd op een meter verschil gewonnen door team Nik.

Handen maken licht werk. De estafettebaan waar we meer dan 3 kwartier mee bezig waren om op te zetten, was binnen 5 minuten afgebroken. De snelheid van het opruimen was voor een aantal gemotiveerd, omdat ze daarna vrije tijd zouden krijgen.

Na nog wat gevoetbald en gebasketbald te hebben, werd het tijd voor de lunch. Deze keer voor het eerst dit jaar. Tosties!. Ieder kon zijn eigen tostie maken die vervolgens werd klaar gemaakt door Mandy en Jonathan.

Na het eten zijn we stopmotion filmpjes gaan maken. (zie de filmpjes) De bedoeling is dat de groep zelf een verhaal bedenkt en dat uitbeeldt aan de hand van een stop-motion filmpje (aan elkaar geplakte foto's). Spijtig genoeg werd het team van Nik geplaagd door een accu-duur van 10% en dat is te zien. Dit komt niet door een gebrek aan inspiratie.

's Avonds zijn we een eindje gaan fietsen. Dit, omdat wewilden zien of alle fietsen goed werkten. En of we alle fietssleutels hadden. Maar ook, omdat de frisse buitenlucht en beweging zeer gewaardeerd wordt. Later op de avond werd alles klaar gezet voor het spionnenspel. Een spel waarbij de kinderen opgeleid worden tot een spion. Behendigheid, observatievermogen, vermommen, en gericht schieten zijn allemaal onderdelen die iemand moet beheersen om een spion te worden. Het is allemaal erg leuk geworden. En de fotos hiervan komen zeer snel online. Hierna hebben we de kids snel naar bed gestuurd. De tekenen van vermoeiheid waren overduidelijk. Slapen jullie!

Welterusten en tot morgen.

 

 

Kampvuur - jeugdkamp AvontuuR Vlotten bouwen - jeugdkamp AvontuuR Zeepbaan - jeugdkamp AvontuuR Wii competitie - jeugdkamp AvontuuR
Activiteiten Leiding Locatie Prijzen Inschrijven Contact